ਹੱਥ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਕਿਸਮਾਂ: ਧਰਤੀ, ਹਵਾ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਤੱਤ ਵਾਲਾ ਹੱਥ

ਹਥੇਲੀ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਵੇਖੋ:

• ਹਥੇਲੀ ਦੀ ਸ਼ਕਲ: ਗੁੱਟ ਤੋਂ ਉਂਗਲਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੱਕ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਅਤੇ ਹਥੇਲੀ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਨੂੰ ਮਿਲਾਓ। ਜੇ ਦੋਵੇਂ ਲਗਭਗ ਬਰਾਬਰ ਹੋਣ ਤਾਂ ਹਥੇਲੀ ਚੌਰਸ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਲੰਬਾਈ ਸਾਫ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੱਧ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਲੰਮੀ।
• ਉਂਗਲਾਂ ਦੀ ਲੰਬਾਈ: ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਉਂਗਲ ਨੂੰ ਹਥੇਲੀ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਨਾਲ ਮਿਲਾਓ। ਜੇ ਉਂਗਲ ਹਥੇਲੀ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚੇ ਤਾਂ ਉਂਗਲਾਂ ਲੰਮੀਆਂ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੇ ਉਸ ਤੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਛੋਟੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਛੋਟੀਆਂ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਜੋੜ ਬਣਦੇ ਹਨ: ਚੌਰਸ ਹਥੇਲੀ ਅਤੇ ਛੋਟੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਹੋਣ ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਤੱਤ ਵਾਲਾ ਹੱਥ, ਚੌਰਸ ਹਥੇਲੀ ਅਤੇ ਲੰਮੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਹੋਣ ਤਾਂ ਹਵਾ ਤੱਤ ਵਾਲਾ, ਲੰਮੀ ਹਥੇਲੀ ਅਤੇ ਛੋਟੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਹੋਣ ਤਾਂ ਅੱਗ ਤੱਤ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਹਥੇਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਲੰਮੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਹੋਣ ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਤੱਤ ਵਾਲਾ ਹੱਥ।

ਇਸ ਲਈ ਫ਼ੀਤੇ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਅੱਖ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ। ਚਾਹੋ ਤਾਂ ਹਥੇਲੀ ਦੀ ਫ਼ੋਟੋ ਖਿੱਚ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਕਰੀਨ 'ਤੇ ਵੇਖੋ, ਉੱਥੇ ਸ਼ਕਲ ਵੱਧ ਸਾਫ਼ ਸਮਝ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਥੋੜ੍ਹੇ ਵੱਖਰੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਰਵਾਇਤ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣ ਵਾਲੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਵੱਧ ਅਹਿਮੀਅਤ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਚੌਰਸ ਹਥੇਲੀ, ਛੋਟੀਆਂ ਤੇ ਭਰੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ, ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਘੱਟ ਪਰ ਡੂੰਘੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ। ਰਵਾਇਤ ਇਸ ਹੱਥ ਨੂੰ ਅਮਲੀਅਤ, ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਸੁਭਾਅ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਠੋਸ ਕੰਮ, ਚੀਜ਼ਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਗੱਲ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨਾਲ ਵੀ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਚੌਰਸ ਹਥੇਲੀ ਅਤੇ ਲੰਮੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ, ਅਕਸਰ ਸਾਫ਼ ਅਤੇ ਬਾਰੀਕ ਲਕੀਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ। ਰਵਾਇਤ ਇਸ ਹੱਥ ਨੂੰ ਜਗਿਆਸਾ, ਗੱਲਬਾਤ, ਨਵੇਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਤਾਬਾਂ, ਸਵਾਲਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਕੇ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨਾਲ ਵੀ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਲੰਮੀ ਹਥੇਲੀ ਅਤੇ ਛੋਟੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ, ਅਕਸਰ ਸਾਫ਼ ਅਤੇ ਡੂੰਘੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ। ਰਵਾਇਤ ਇਸ ਹੱਥ ਨੂੰ ਜੋਸ਼, ਪਹਿਲ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਨਵੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਸੁਭਾਅ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੋਚਣ ਨਾਲੋਂ ਕਰ ਕੇ ਵੇਖਣਾ ਵੱਧ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਲੰਮੀ ਹਥੇਲੀ ਅਤੇ ਲੰਮੀਆਂ, ਪਤਲੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ, ਅਕਸਰ ਕਈ ਬਾਰੀਕ ਲਕੀਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ। ਰਵਾਇਤ ਇਸ ਹੱਥ ਨੂੰ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ, ਕਲਪਨਾ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਜਜ਼ਬਾਤ ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮਾਹੌਲ ਨੂੰ ਛੇਤੀ ਭਾਂਪ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਸੁਭਾਅ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹੱਥ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਖ਼ਾਨੇ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਬੈਠਦੇ। ਜੇ ਹਥੇਲੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਲੰਮੀ ਹੋਵੇ ਪਰ ਬਹੁਤੀ ਨਹੀਂ, ਜਾਂ ਉਂਗਲਾਂ ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਲੰਬਾਈ ਦੀਆਂ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ। ਰਵਾਇਤ ਅਜਿਹੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦੋ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਗੁਣ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਵੇਖਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਤੱਤ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਦਿਲਚਸਪ ਨਹੀਂ।

ਹੱਥ ਦੀ ਕਿਸਮ ਸੁਭਾਅ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਦਾ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਡੱਬੇ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਕਰਨ ਦਾ ਨਹੀਂ। ਕੋਈ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦੂਜੀ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗੀ ਜਾਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿਸੇ ਦੇ ਕੰਮ, ਪੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਹੱਦ ਤੈਅ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਕਿਸੇ ਦੇ ਪਿਛੋਕੜ, ਲਿੰਗ ਜਾਂ ਪਛਾਣ ਨਾਲ ਹੱਥ ਦੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਕੋਈ ਲੈਣਾ-ਦੇਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਰਵਾਇਤ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਦੀ ਕਿਸਮ ਨੂੰ ਲਕੀਰਾਂ ਅਤੇ ਪਰਬਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ, ਜੇ ਪਾਣੀ ਤੱਤ ਵਾਲੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧੀ ਦਿਮਾਗ਼ ਰੇਖਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਰਵਾਇਤ ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਅਮਲੀ ਸੋਚ ਦੇ ਮੇਲ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ।

ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵੇਖੋ ਅਤੇ ਸੋਚੋ ਕਿ ਰਵਾਇਤ ਦਾ ਦੱਸਿਆ ਤੱਤ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕਿੰਨਾ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਇਹ ਮੇਲ ਹੈਰਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਈ ਵਾਰ ਨਹੀਂ। ਦੋਵਾਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਦਾ ਇੱਕ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਬਹਾਨਾ ਹੈ। ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਕਿਸੇ ਦੋਸਤ ਨਾਲ ਹਥੇਲੀਆਂ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵੇਖੋ, ਗੱਲ ਆਪੇ ਤੁਰ ਪਵੇਗੀ।